ADN Reconbinante.

 É unha molécula de ADN artificial formada de maneira deliberada in vitro pola unión de secuencias de ADN provenientes de dous organismos distintos que normalmente non se encontran xuntos. Ao introducirse este ADN recombinante nun organismo, prodúcese unha modificación xenética que permite a adición de unha nova secuencia de ADN ó organismo, conlevando a modificación dos rasgos existentes ou a expresión de novos rasgos. A produción dunha proteína no presente nun organismo determinado e producidas a partir do ADN recombinante, chámanse proteínas recombinantes.

O proceso de produción dun ADN recombinante comeza coa identificación dun organismo dunha secuencia de ADN de interese co fin de propagalo noutro organismo que carece da secuencia e, por ende, do produto proteico de esa secuencia de ADN.​ Así pódese producir cantidades ilimitadas da proteína codificada polo susodito xen. En términos simples, o procedemento consiste en:​

• Localización de xenes e as súas funcións.
• Clonación do ADN, e seu posterior almacenamento en xenes.
• Reacción en cadea da polimerasa (PCR)
• Utilización de vectores de expresión.
  
  
  
  
  O proceso en si da produción do citado ADN podemos determinar que se compón de seis fases claramente delimitadas:
  
  -A preparación da secuencia do ADN para poder crear a pertinente clonación.
  -A preparación posteriormente do vector de clonación a emplear.
  -A formación en si do ADN recombinante.
  -A introdución do aquel na célula anfitrioa.
  -A propagación do cultivo.
  -O que sería a detección e selección dos clones recombinantes.

Pegada xenética
 

É unha técnica que se utiliza para distinguir entre os individuos dunha mesma especie utilizando mostras do seu ADN.

A súa invención foi obra do doutor Alec Jeffreys, da Universidade de Leicester, no ano 1984.

A técnica baséase en que dous seres humanos teñen unha gran parte da súa secuencia de ADN en común, polo que para distinguir a dous individuos pódese explotar a repetición de secuencias altamente variables chamadas minisatélites VNTR (os microsatélites mostran unha maior variación que o resto do xenoma, xa que en eles se encontran unhas secuencias en distinta repetición e con 
diferente grado de recombinación debido á inestabilidade do locus)

VNTR: Número Variable de Repeticións en Tándem

Locus: É unha posición fixa nun cromosoma, que determina a posición dun xen.

Dous persoas non relacionadas será pouco probable que teñan o mesmo número de minisatélites.

A pegada xenética utilízase na medicina forense para identificar aos sospeitosos con mostras de sangue, ou outros elementos, como saliva, cabelo... Tamén se utiliza para a identificación dos restos humanos, as probas de paternidade, a compatibilidade na doazón de órganos, o estudo das poboacións de animais silvestres e o establecemento do orixe e composición de alimentos, sendo tamén útil para xerar hipóteses sobre as migracións dos seres humanos na prehistoria.

Un caso no que se utilizou esta técnica foi nun caso de inmigración no Reino Unido. Se trataba dun xove orixinario de Ghana, que ao volver ao seu país dun viaxe, se lle negou a residencia por que a súa documentación parecía falsa. As probas de ADN demostraron con un 99,997% de probabilidades de que era o irmá dos demáis fillos da súa nai, de nacionalidade Británica, polo que puido quedarse no Reino Unido.